Het clublied van HDS



Jarenlang kende HDS geen clublied. En dat ging best wel goed. Maar volgens Frits Hendrik Emmerik een groot gemis, een kleine schande. Jarenlang werkte hij aan een prille versie. Zonder HDS daar massaal in mee te krijgen.

Niet voldoende ‘catchy’, kreeg hij te horen. Met zo’n Engels kreetje kan je niks. Te moeilijk, werd hem naar het hoofd geslingerd. Moeilijk? HDS is toch een intelligente club?

Nou moet een clublied langzaamaan indalen. Je hebt niet zomaar een populair lied dat door iedereen spontaan wordt meegezongen. 

Een zestiger jaren blazersarrangement was de kroon op het werk. De oproep aan HDS (“wie kan er zingen?”) bleef onbeantwoord. Dus dook Emmerik met een paar vrienden de Clock Studio’s in om onder leiding van de briljante componist Leffert Klok het clublied op te nemen.

Kreeg het lied een warm onthaal? Welnee. Wel werd het door de KNHB aangegrepen om alle Nederlandse hockeyverenigingen naar hun clublied te vragen. Want waar andere sportverenigingen hun liederen luidkeels over de velden schreeuwen, bleef de hockeywereld stil. ‘HDS HDS HDS’ bracht daarin een eerste verandering. Hockeyers gingen zingen.

‘HDS HDS HDS’ kreeg langzaam maar zeker voet aan de grond op Madestein. Met een volwaardig arrangement (geen gebonk en geblieb uit de computer, met echte tekst vol zinvolle woorden) en een clipje erbij om de moderne mens te plezieren. Ouderwets goed en langdurig houdbaar.